due date 23/09/2011

http://indi1es.wordpress.com/hw-acc-22092011/

วันนี้เป็นวันที่ 92 ที่ยังสามารถเรียกเค้าว่าแฟนได้ ครบ 100 วันจะยังเป็นแบบนี้อยู่มั้ยนะ

ขอโทษเพื่อนๆที่ผิดนัดทำงาน เพราะมัวแต่เที่ยว.. เมื่อไหร่เราจะเข้าใจตัวเอง เอ้ย ไม่ใช่สิ เมื่อไหร่เราจะทำใจได้ ว่านี่เป็นแค่ความสุขที่มีวันละลาย ไม่นานมันก็จะหายไปแล้วสินะ

โลกนี้เต็มไปด้วยเรื่องผิดหวังเสียใจ แต่ทุกอย่างเริ่มเพราะหวังไง จะจบก็ต้องเลิกหวัง..  เลิกหวังให้เธอเป็นแบบที่เราจะคิด แต่เราต้องคิดว่าเธอเป็นอะไร แล้วเข้าใจ เรียนรู้บ้างแล้ว

นี่แหละ ความแตกต่างระหว่าง การเลือกคนที่เรารัก กับเลือกคนที่รักเรา

– ถ้าเลือกคนที่เรารักแล้ว ก็คงต้องทำอะไร ให้เค้ารักเราด้วยสินะ –

There’s a handwritten note pressed in the door of her screened in porch
And I am sailing away recalling that day miles from shore
She was still wearing white and robins egg blue, her grandmother’s dress
When I left early this year, how I won’t appear is anyone’s guess
When the new sites grow old and I start to feel cold I’ll sail home again

Goodbye Brielle
Only whispers can tell
Of the sweet dreams that we knew so well
I’ll see you around our dear ocean town
The frozen days we set ablaze
Sent me drifting away
Like a butterfly you floated by
And now you’re alone
I wish I knew when I’ll be back again
So until then I wish you well
My dear Brielle

Strolling over the sand and cobblestone paths that wind through the trees
Breathing the sweet forest air makes a blue bird aware that she could be free
When the new sites grow old and I start to feel cold, I’ll sail home again

Goodbye Brielle
Only whispers can tell
Of the sweet dreams that we knew so well
I’ll see you around our dear ocean town
The frozen days we set ablaze
Sent me drifting away
Like a butterfly you floated by
And now you’re alone
I wish I knew when I’ll be back again
So until then I wish you well
So until then I wish you well
I love you my darling farewell
My dear Brielle

———————————————
I totally love this song, it make me feel cold in the time that I alone.

เพิ่งจะค้นพบวิธี อัพเดท บล็อก ไปเฟซบุ้ค ฮ่าๆๆ หลงโง่อยู่ในถ้ำมานาน

วันนี้คงต้องเคลียร์งานสินะ

โอยย  จะบ้าตาย..

เบื่อๆ คิดจะเปลี่ยนตัวเอง เพื่อประชดตัวเอง >> ทำไปทำไมวะ

คนบางคนเกิดมาพร้อมความสามารถในการดูแลคนรักได้อย่างดี แต่คนแบบผมมันคงไม่ใช่ ผมก็เป็นคนธรรมดานี่แหละ ออกแนวเกรียนซะด้วยซ้ำ ผมอาจจะมีความสามารถอะไรเจ๋งๆสักอย่างที่คนอื่นไม่มีก็ได้ แต่ตอนนี้ยังหามันไม่พบ

แล้วที่น่าเสียใจมากที่สุดคือ ผมดูแลคนที่รักไม่ได้ ดูแลให้เธอมีความสุข รักผมกลับมาบ้าง มันก็เป็นเหมือนปมด้อยอะไรสักอย่าง ทุกคนมองเหมือนอิจฉาผม แต่ไม่เลย ผมอิจฉาพวกคุณทุกคนที่ตอนนี้อาจจะนั่งอยู่กับแฟน หรือทานอาหารเย็นด้วยกัน ในขณะที่ผม แค่จะโทรไปหาเธอ เธอยังไม่รู้จะคุยอะไรกับผมเลย

รัก มันเป็นเรื่องของคนสองคนนะ แต่ตอนนี้ ผมก็พยายามจะฉีกกฎ ถึงแม้จะมีผมที่รักเธอแค่ข้างเดียว ผมก็จะทำทุกอย่างเยี่ยงคนโง่ที่ไม่เข้าใจอะไร ทำเหมือนว่าสักวันนึง เธอจะกลับมารักผมเหมือนเดิม…

H O P E

I know who am I and I believe that I am a stupid one.

Since she said that word and I decided to keep loving her, I am like the man that didn’t know his lover.

Its all my fault (but if you read this maybe you would said its not) I did the bad things to her just only few days, my world was falling down that second.

พี่ดิว ธนาคาร ตั้งแต่จบม.ปลายไปก็ไม่ได้เจอกันเลย แต่โลกกลม กลับมารู้จักสนิทกันกะโคนี่ 55 แบบนี้สินะ โลกกลมๆ

มีความสุข ได้นั่งคุยกัน ใช้เวลาด้วยกัน ถึงแม้จะไม่มากมาย แต่ก็พอทำให้รู้สึกอุ่นใจในเวลาที่อากาศหนาว

รัก เหมือนเดิม กลับมาแล้ว ^^

Sorry to all of my friends, today I found some problems and I thing it should be better if I jump out from my Facebook.

All the thing that I have done is for trying to satisfy someone’s need, I think someday she will know I’m not lie.

I hope my facebook will reactivated soon, before that I’m here.

มนุษย์เป็นสิ่งมีชีวิตที่ไม่เคยพอ และตอนนี้ผมไม่พอใจสุดๆ รู้สึกแย่

ไม่เข้าใจเลยนะ ทุกคนบนโลก ล้วนมีสิ่งที่ได้ และสิ่งที่เสีย ผมก็แค่พยายามจะแลกเปลี่ยนสิ่งที่จะเสียสิ่งหนึ่ง ให้เป็นอีกสิ่งหนึ่งแทน แต่เหมือนมันจะทำไม่ได้ เพราะสิ่งที่พยายามรักษามากที่สุด ค่อยๆห่างออกไป เหมือนว่ามีแรงบางอย่าง ผลักเราห่างกัน

ถ้ามีใครสักคนนึง บอกว่า ความรักทำให้ผมตาบอด ผมจะยอมรับมัน ตอนนี้ก็ยอมตาบอดนะ ถึงมองไม่เห็น แต่สัมผัสได้ ได้กลิ่น ได้ยิน ก็พอแล้ว

บางสิ่งแยกเรา แต่อยากห้เรากลับมาเหมือนเดิม… เหมือนวันที่กินข้าวด้วยกัน หัวเราะด้วยกัน

- รัก -